islandés
íslenska
lenguas indoeuropeas · Islandia
Peligro de extinción: Segura — La hablan todas las generaciones y los niños la aprenden de forma natural.
Halló, gaman að kynnast þér.
El viento del norte y el sol
Norðanvindurinn og sólin deildu um það hvort þeirra væri sterkara. Þá kom ferðalangur gangandi eftir veginum, klæddur hlýrri kápu. Þau urðu ásátt um að það þeirra sem fyrr fengi ferðalanginn til að fara úr kápunni skyldi teljast sterkara. Norðanvindurinn blés af öllum mætti, en því fastar sem hann blés, því þéttar vafði ferðalangurinn kápunni að sér. Að lokum gafst norðanvindurinn upp. Þá skein sólin hlýlega og ferðalangurinn fór strax úr kápunni. Þannig varð norðanvindurinn að viðurkenna að sólin væri sterkari en hann.
- Todavía usa letras antiguas que el inglés perdió: 'þ' (sonido th) y 'ð'.
- Los sustantivos son masculinos, femeninos o neutros, y cambian de forma en cuatro casos.
- El artículo definido se pega al final de la palabra. 'vindur (viento)' pasa a ser 'vindurinn (el viento)'.
- Cuando hace falta una palabra nueva, suele crearla con raíces propias en vez de tomarla prestada. 'Ordenador' se dice 'tölva'.